رضا دقتی به هنگام دريافت جايزه "لسی"
رضا دقتی، عکاس و خبرنگار بين المللی ايرانی طی مراسم باشکوهی در تالار تئاتر مرکزی لينکلن، در شهر نيويورک جايزه ی مهم و معتبر "لسی" را دريافت کرد. اين جايزه همه ساله در بخشهای مختلف عکاسی به بزرگترين عکاسان جهان تعلق میگيرد.
داگلاس کيرکلند که در سال ۲۰۰۳ ميهمان افتخاری اين مراسم بود، در مورد اهميت اين جايزه چنين گفت: همانطور که صنعت سينما جايزه ی اسکار دارد، جامعه ی عکاسی "لسی" را دارد.
رضا دقتی در زمان دريافت اين جايزه چنين گفت:
جايزه ها و پاداشها هر چند چيز کوچکی هستند اما به معنای قدردانی از زحمات است و اين قدردانی گرانبهاست. در کلمه "لسی" لغت لاتين نور نهفته است، نوری که شريک بی همتای عکاس است تا به کمک آن قادر به ثبت لحظهها شود. دراين لحظه، در حضور شما که به جرات میتوانم بگويم يکی از بزرگترين و مهمترين گروه دنيای عکاسی هستيد، هنگامی که اين جايزه را در دست گرفتم بلافاصله ذهنم متوجه همه دوستان و همکارانم شد. خصوصاً کسانی که زندگيشان را نه تنها وقف بلکه قربانی ميکنند تا شاهد وقايع مهم دنيای ما باشند.
جايزه ها و پاداشها هر چند چيز کوچکی هستند اما به معنای قدردانی از زحمات است و اين قدردانی گرانبهاست. در کلمه "لسی" لغت لاتين نور نهفته است، نوری که شريک بی همتای عکاس است تا به کمک آن قادر به ثبت لحظهها شود. دراين لحظه، در حضور شما که به جرات میتوانم بگويم يکی از بزرگترين و مهمترين گروه دنيای عکاسی هستيد، هنگامی که اين جايزه را در دست گرفتم بلافاصله ذهنم متوجه همه دوستان و همکارانم شد. خصوصاً کسانی که زندگيشان را نه تنها وقف بلکه قربانی ميکنند تا شاهد وقايع مهم دنيای ما باشند.
حضار گرامی؛
ما صدای کسانی هستيم که بی صدايند، ما اينجا هستيم تا جهان چشمانش را به روی دردها و جنگها نبندد. من اين جايزه را به کسانی تقديم میکنم که در نبرد برای جهانی بهتر حتی از ادا کردن جان خود نيز دريغ نکردند. همچنين اين جايزه را به شهروندان ايرانی تقديم میکنم، مبارزين بی نام و نشان راه آزادی که توانستند از طريق تلفنهای همراهشان تصويرهايی را به عنوان سند و مدرک ثبت کنند. با احترام ويژه به يک صدا که در ايران خاموش شد، چه را که تصميم گرفته بود در راه آزادی و عدالت قدم بردارد. زن جوانی که تصوير مرگش تمامی صفحهها را تسخير کرد، او نامش ندا بود، تقديم به ندا!
ما صدای کسانی هستيم که بی صدايند، ما اينجا هستيم تا جهان چشمانش را به روی دردها و جنگها نبندد. من اين جايزه را به کسانی تقديم میکنم که در نبرد برای جهانی بهتر حتی از ادا کردن جان خود نيز دريغ نکردند. همچنين اين جايزه را به شهروندان ايرانی تقديم میکنم، مبارزين بی نام و نشان راه آزادی که توانستند از طريق تلفنهای همراهشان تصويرهايی را به عنوان سند و مدرک ثبت کنند. با احترام ويژه به يک صدا که در ايران خاموش شد، چه را که تصميم گرفته بود در راه آزادی و عدالت قدم بردارد. زن جوانی که تصوير مرگش تمامی صفحهها را تسخير کرد، او نامش ندا بود، تقديم به ندا!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر