سپهر سعادت
بازداشت سرشناس ترین چهره های انجمن دفاع از آزادی مطبوعات طی ماه ها و هفته های گذشته اراده حکومت را برای سرکوب تمام عیار روزنامه نگاران مستقل آشکارتر کرده است. سرلوحه عمل اعضای انجمن دفاع از آزادی مطبوعات از ابتدای تاسیس تا کنون دیده بانی از جامعه رسانه ای و بازتاب دادن نقض حقوق خبرنگاران بوده است.آنها در مقام هیات منصفه ای مستقل و نماینده ای از وجدان عمومی جامعه فراز و فرودهای آزادی بیان در ایران را بازتاب داده اند اما اکنون خود به قربانیان نقض آزادی بیان بدل شده و هر یک در گوشه ای از اوین روز را به شب می رسانند.
مدافعانی که قربانی شدند
انجمن دفاع آزادی مطبوعات که در سال 78 یعنی در کوران تحولات دولت اصلاحات پایه های آن شکل گرفت مجموعه ای متشکل از سرشناس ترین روزنامه نگاران مستقل ،حقوقدانان نامدار و روشنفکران دینی پرآوازه را کنار یکدیگر جای داده است.هدف بنیادین این نهاد غیر دولتی دیده بانی از آزادی بیان بوده و اعضای آن برای رسیدن به این هدف، انتشار گزارشهایی دوره ای درباره آزادی های رسانه ها را محور فعالیت های خود قرار داده اند.گزارشهای انجمن دفاع از آزادی مطبوعات هیچ گاه مورد توجه جدی دولت و قوه قضاییه قرار نگرفته و نهادهای حکومتی را به کاستن از سرکوب رسانه ای وانداشته است اما این گزارشها غالبا مورد استناد سازمان ملل و نهادهای بین المللی مدافع آزادی مطبوعات مانند سازمان گزارشگران بدون مرز بوده و در محکومیت جهانی جمهوری اسلامی برای نقض آزادی بیان تاثیر بسزایی داشته است.
انجمن دفاع از آزادی مطبوعات همچنین به طور سالانه جایزه ای را تحت عنوان قلم طلایی برای پاسداشت آزادی بیان به سخت کوش ترین کنشگران آزادی اهدا کرده که آخرین بار این جایزه در اردیبهشت ماه گذشته به "احمد صدر حاج سید جوادی" وزیر دادگستری در دولت موقت "مهدی بازرگان" اهدا شد.دریافت کنندگان پیشین قلم طلائی مرحوم آیت الله العظمی منتظری، حجت الاسلام حسین انصاری راد (رئیس کمیسیون اصل نود مجلس ششم)، مهندس عزت الله سحابی و اکبر گنجی بوده اند.
انجمن دفاع از آزادی مطبوعات نامه های سرگشاده متعددی خطاب به مسئولان جمهوری اسلامی نوشته است و آنان را از تجاوز به حق آزادی بیان، قلم و مطبوعات و زیرپاگذاشتن قانون اساسی و میثاقهای بین المللی درباره آزادی بیان و قلم و مطبوعات برحذر داشته است. دو نامه بسیار مهم به رهبر جمهوری اسلامی و چندین نامه به روسای وقت قوه قضائیه و مجلس و وزرای وقت ارشاد نمونه ای از اقدامات انجمن دفاع از آزادی مطبوعات بوده است.افزون از یکصد بیانیه در دفاع موردی از مطبوعات توقیف شده و روزنامه نگاران بازداشت شده سندی زرین در کارنامه آزادی خواهی ملت ایران است.
از آنجا که حکومت همواره نسبت به عملکرد نهاد غیردولتی دفاع از آزادی مطبوعات نگران بوده اعضای آن علیرغم تلاش هایشان موفق به در اختیار گرفتن ساختمانی مستقل برای پیشبرد فعالیت های خود نشدند و دورهم نشینی های آنان به صورت محفلی بوده است .آنها برای اهدای جایزه سالانه قلم طلایی نیز ناگریز به استفاده از سالن گردهمایی انجمن صنفی روزنامه نگاران بودند که با پلمپ دفتر انجمن صنفی روزنامه نگاران در مرداد ماه گذشته این امکانات حداقلی نیز سلب شده است.این انجمن همچنین فاقد یک پایگاه اطلاع رسانی اینترنتی برای منعکس کردن مجموعه فعالیت هایش است و اطلاعات مربوط به عملکرد آن در سایت های اینترنتی قابل دستیابی است.فقدان یک پایگاه اینترنتی احتمالا بیش از هر چیز ناشی از موانع امنیتی پیش روی اعضای انجمن دفاع از آزادی مطبوعات بوده است. انجمن دفاع از آزادی مطبوعات در طول دوران حیات خود همچنین فعالیت هایی را به انجام رسانده که کمتر رسانه ای انجام داده است. کمک به خانواده های آن دسته از زندانیان مطبوعاتی که با مشکلات معیشتی فراوانی دست و پنجه نرم می کنند یکی از این اقدام هاست.اقدام هایی از این دست نیز به دلیل موانع حکومتی اکنون با دشواری های مضاعفی مواجه شده است.
احترام به وجدان عمومی
در فضای بحران زده پس از انتخابات ریاست جمهوری فعالعیت تشکیلاتی اعضای انجمن دفاع از آزادی مطبوعات به حداقل رسید و محدود به صدور بیانیه هایی در محکومیت بازداشت و شکنجه روزنامه نگاران و تحدید روزافزون آزادی مطبوعات شد با این حال نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی این اقدام های حداقلی را نیز برنتافته و تصمیم به بازداشت اعضای این انجمن مطبوعاتی گرفتند.در حال حاضر سرشناس ترین چهره های این انجمن مانند "علی حکمت" (نایب رئیس سابق انجمن)، "ماشاء الله شمس الواعظین" (سخنگوی انجمن)، "عیسی سحرخیز"، "محمدرضا زهدی"، "محمد جواد مظفر"،"کیوان صمیمی"،"احمد زید آبادی"، "مرتضی کاظمیان"، "بدرالسادات مفیدی" (یعنی نه نفر از اعضای شورای مرکزی انجمن) به زندان افتاده اند و روشنفکرانی مانند "محسن کدیور" (رئیس انجمن) و "حسن یوسفی اشکوری" (نائب رئیس انجمن) نیز به دلیل فشارهای نهادهای امنیتی و عدم امکان فعالیت آزادانه ، در خارج از کشوراند.
برخی تحلیل ها گویای آن است که بازداشت اعضای انجمن دفاع از آزادی مطبوعات بیش از هر چیز به دلیل توان آنها در اطلاع رسانی از وضع فعلی آزادی بیان به خارج از کشور بوده است."ماشاالله شمس الواعظین"،" علی حکمت" و" محمدرضا زهدی" تا پیش از بازداشت ضمن گفتگو با شبکه های فرامرزی تحلیل های خود پیرامون مسایل ایران را بازگو می کردند و بازداشت آنان می تواند گویای اراده حکومت برای انزوای بیش از پیش روزنامه نگاران داخلی از رسانه های برون مرزی باشد.با این حال گزارشهای تایید شده حاکی است که اعضای شورای مرکزی انجمن دفاع از آزادی مطبوعات در داخل زندان نیز بر مواضع خود ایستادگی کرده و کوشیده اند نمایندگان شایسته ای برای وجدان عمومی جامعه ایرانی در پاسداشت آزادی باشند.
اعضای انجمن دفاع از آزادی مطبوعات اکنون همانند دهها آزادی خواه حق طلب دیگر مهمان سلولهای اوینند، برخی همانند سحرخیز و زیدآبادی و صمیمی ششمین ماه بازداشت غیرقانونی خود را طی می کنند و برخی همانند حکمت و زهدی و مظفر و کاظمیان و شمس و مفیدی نخستین هفته زندان را پشت سر می گذارند. حکم شداد و غلاظ احمد زیدآبادی که در دادگاه تجدید نظر هم تایید شده است همچون نمونه ای از بیدادگری حکام جمهوری اسلامی در خاطره تارخی این ملت خواهد ماند. دشمنی حکومت منحرف جمهوری اسلامی با نهادهای مدنی از قبیل انجمن صنفی روزنامه نگاران، انجمن دفاع از زندانیان و انجمن دفاع از آزادی مطبوعات از یک سو ورکورداری جمهوری اسلامی در بزرگترین زندان خبرنگاران جهان، یکی از بزرکترین دارندگان زندانیان سیاسی، و رکوردار مطبوعات توقیف شده در جهان نشانگر واقعی میزان آزادی مطبوعات در ایران است. از انقلبی که نخستین شعار آن آزادی بود، راستی چه بر جای مانده است؟ مدافعان راستین آزادی مطبوعات اینک خود در زنجیرند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر